‘Bantay lang lagi’: A Translation to Davao Filipin0 of ‘Vision from the corner of one eye’ by Luisa Valenzuela

Bitaw, ginahipo niya ang pwet ko – at kasigawon na talaga ako masyado – pagpanguros niya pagdaan ng bus sa simbahan. Good boy, sabi ko sa sarili ko. Baka din hindi niya gisadya, o baka hindi alam ng right niya na kamay ang ginagawa ng left. Nag-atras ako sa bus – lagi, nahanapan ko siya ng paliwanag, pero iba na din kung magpakuan pa ako uy – pero nagdami pa lalo ang nagsakay na pasahero, at hindi ko na magawa maglikay. Pag-isbog ko palayo, mas madali na nuon niya ako mahipuan, makum-ot pa gani. Bantay lang lagi ito ba..!

Gikulbaan na talaga ako masyado, naglayo na ako. Naglapit pa rin siya. Nagdaan ulit kami sa simbahan, pero hindi niya ito napansin: gitaas niya ang kamay niya hindi para manguros or what pero para trapuhan ang pawis niya sa noo. Gibantayan ko talaga siya sa gilid ng isang mata, patay-mali na walang nangyayari, o at least na hindi niya isipin na ganahan din ako. Hindi na talaga ako makalayo, at giuyog-uyog na niya ako. Kaya nagbalos ako, at gihawakan ko ang pwet niya.

Sa unahan banda nahiwalay kami ng isang grupo ng mga pasahero. Tapos nun nalayo ako ng mga nagababa sa bus – sayang gani masyado  kay 7,400 pesos lang intawon ang laman ng pitaka niya, tapos mas malaki sana ang makuha ko kung kami lang yun dalawa. Parang malambing baya siya. At galante.

 

Advertisements


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s